Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011

Σημαντικά γεγονότα… σαν σήμερα

4 Ιουνίου 2001 – 4 Ιουνίου 2011: Δέκα χρόνια χωρίς τον Ντίνο Ηλιόπουλο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ντίνος Ηλιόπουλος
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος σε σκηνή από την ταινία "Ο φίλος μου ο Λευτεράκης"Ο Ντίνος Ηλιόπουλος (Αλεξάνδρεια 12 Ιουνίου 1913Αθήνα, 4 Ιουνίου 2001) ήταν Έλληνας ηθοποιός. Θεωρήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου.

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1913, από Έλληνες γονείς. Ο πατέρας του καταγόταν από την Πελοπόννησο--Κυπαρισσία και η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Υεμένη. Ο έμπορος πατέρας του καταστρέφεται οικονομικά από το κραχ του 1929 και υποχρεώνεται να μετακομίσει μαζί με την γυναίκα και τα παιδιά του (δύο αγόρια και τρία κορίτσια) στη Μασσαλία, όπου o μικρός Ντίνος γράφτηκε στο Δημοτικό και τελείωσε το σχολείο πετυχαίνοντας με άριστα στις εξετάσεις για το απολυτήριο Λυκείου.[1]
Για αυτόν τον λόγο άλλωστε είχε μεγαλύτερη ευχέρεια στη Γαλλική που είχε γίνει η πρώτη του γλώσσα. Το 1935 επέστρεψε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και γράφτηκε στο «Berkshire High Commercial School», που υπήρχε τότε στην Αθήνα, για να σπουδάσει εμπορικές επιστήμες και ν' ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του. Αφού πήρε το πτυχίο του και εκπλήρωσε την, παρατεταμένη λόγω πολέμου, στρατιωτική του θητεία, εργάστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα σε μια αντιπροσωπεία. Αναζητώντας συνεχώς κάτι διαφορετικό, συνέχισε να αλλάζει δουλειές «σαν τα ξυραφάκια του» όπως έλεγε και ο ίδιος, μέχρι που ανακάλυψε την αγάπη και την κλίση του προς το θέατρο.

Πορεία στο χώρο του θεάματος

Η προσπάθειά του να φοιτήσει στη δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου, δίνοντας εξετάσεις με ένα ποίημα του Καβάφη, στέφθηκε με αποτυχία διότι θεωρήθηκε ότι δεν διέθετε τον απαραίτητο, για την εποχή, στόμφο και το ανάλογο παράστημα. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος δεν απογοητεύτηκε, διέθετε πείσμα και υπομονή, έτσι, γράφτηκε στην ιδιωτική σχολή του διεθνούς φήμης διευθυντή του Θεάτρου «Σάρα Μπερνάρ», Γιαννούλη Σαραντίδη, που είχε έρθει στην Αθήνα πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να σκηνοθετήσει μερικά έργα της Μαρίκας Κοτοπούλη και να επιστρέψει πάλι στο Παρίσι. Δυστυχώς, το ξέσπασμα του πολέμου δεν του επέτρεψε να φύγει κι έτσι ίδρυσε τη Δραματική σχολή «Γιαννούλη Σαραντίδη» όπου ο Ηλιόπουλος είχε την ευκαιρία να μαθητεύσει δίπλα στους Γιώργο Βακαλό, Θράσο Καστανάκη, Μ. Καραγάτση, Γιώργο Θεοτοκά, Γιάννη Σιδέρη, Αντώνη Γιαννίδη.
Θα κάνει το ξεκίνημά του στο θεατρικό σανίδι το 1944, με το θίασο της κυρίας Κατερίνας, στο έργο του Λέο Λεντς, «Κυρία, σας αγαπώ». Αργότερα θα παίξει στους θιάσους της Μαρίκας Κοτοπούλη, της Μαίρης Αρώνη, του Δημήτρη Χορν κ.ά. αποκομίζοντας πάντα θετικά σχόλια για τις ερμηνείες του. Χαρακτηριστικά, ο σπουδαίος ηθοποιός της εποχής Βασίλης Λογοθετίδης είχε πει για το νεαρό, τότε, Ηλιόπουλο: "Τι σπουδαίος! Τι φανταστικός κλόουν! Αυτό θα πει θέατρο!".
Η πρώτη από τις πολλές κινηματογραφικές συμμετοχές του Ηλιόπουλου θα γίνει το 1948 με την ταινία «Εκατό χιλιάδες λίρες». Το κινηματογραφικό κοινό πολύ γρήγορα τον αγκάλιασε και η αναγνωρισιμότητά του του επέτρεψε να ηγηθεί από το 1953 και θεατρικού θιάσου (με επιχειρηματία τον Χέλμη) στοΘέατρο Κοτοπούλη-Ρεξ, όπου παρουσίασε την κωμωδία: «Θανασάκης ο πολιτευόμενος», με πρωταγωνίστρια την Άννα Συνοδινού.
Οι περιοδείες του σε όλη την Ελλάδα και οι ταινίες του, που γυρίζονται η μία μετά την άλλη, γνωρίζουν τεράστια επιτυχία και έτσι, το 1963, δημιουργεί τη δική του θεατρική στέγη, στο Θέατρο Γκλόρια, σαν επιχειρηματίας και θιασάρχης. Ανεβάζει κωμωδίες ελλήνων και ξένων συγγραφέων, που γίνονται μεγάλες θεατρικές επιτυχίες και μεταφέρονται και στον κινηματογράφο, όπως τα «Ξύπνα Βασίλη», «Θανασάκης ο πολιτευόμενος», «Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος», «Εξοχικό κέντρο ο Έρως», «Ζητείται ψεύτης», «Έκτο πάτωμα» κ.ά. Μέσα από το θίασό του, αναδεικνύονται καινούριες πρωταγωνίστριες που διέπρεψαν και καθιερώθηκαν στη συνείδηση του θεατρόφιλου κοινού σαν σπουδαίες ερμηνεύτριες όπως η Άννα Φόνσου, κι η Μάρω Κοντού. Κάποιο διάστημα, γίνεται συν-θιασάρχης με τον Μίμη Φωτόπουλο. Είναι ένα θεατρικό «πάντρεμα» δυο μεγάλων και αναντικατάστατων καλλιτεχνών , που ανεβάζουν, προς τέρψη του κοινού τους, έργα υψηλού επιπέδου.
Παράλληλα με τις θιασαρχικές του δραστηριότητες, ο Ντίνος Ηλιόπουλος έπαιξε με το Εθνικό Θέατρο στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο, έργα του κλασσικού ρεπερτορίου. Επίσης συνεργάστηκε με τον Αλέξη Σολομό στο «Προσκήνιο». Το 1972, συμπρωταγωνίστησε με την Έλλη Λαμπέτη, στομιούζικαλ «Γλυκιά Ίρμα» (Είχε προ υπάρξει κι’ άλλη συνεργασία με το θίασο Λαμπέτη - Χόρν, με το έργο: «Ένα ζευγάρι παπούτσια»).
Το 1974 έκανε μια περιοδεία σε 60 πόλεις των ΗΠΑ και του Καναδά, με τα έργα: «Ζητείται ψεύτης», του Δημήτρη Ψαθά και τις «Θεσμοφοριάζουσες», τουΑριστοφάνη. Η περιοδεία κρατάει ενάμιση χρόνο, πρωτοφανές διάστημα για ελληνικό θίασο.
Ανάμεσα στα πολλά του ταλέντα έχει και γόνιμη θεατρική φαντασία. Γράφει το μουσικό έργο «Κοντσέρτο για τρομπόνι» (διασκευή από τους «Μέναιχμους» του Πλαύτου)[1] και «Γιάννης Τζόνι και Ιβάν» (διασκευή από το έργο του Γκολντόνι «Υπηρέτης δυο αφεντάδων»), καθώς και τα σατυρικά δοκίμια: «Προσδεθείτε» και «Ο Ντίνος στη χώρα των θαυμάτων». Επίσης, τη βιογραφία του, με τίτλο: «Ένας Ηλιόπουλος ονόματι Ντίνος».
Ο Ντίνος Ηλιόπουλος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους του θεάτρου και γενικότερα της Τέχνης. Υπήρξε δε, ένας από τους ευγενέστερους ανθρώπους που πέρασαν ποτέ από τον καλλιτεχνικό χώρο. Έλαμπε και ξεχώριζε από τη φινέτσα και την αυθόρμητη απλότητα της ερμηνείας του. Συνεργάστηκε με όλους τους ηθοποιούς της ελληνικής σκηνής, μεγάλους και μικρούς, τους αγάπησε και τον αγάπησαν, τους σεβάστηκε και τον σεβάστηκαν, αλλά, ο φίλος της καρδιάς του (που "πιο αδελφός δεν γίνεται", όπως έλεγε ο ίδιος) ήταν ο Βαγγέλης Πλοιός.

Προσωπική ζωή

Ο Ηλιόπουλος λατρεύει τις γυναίκες, ερωτεύεται και τον ερωτεύονται, αλλά ο μεγάλος έρωτας της ζωής του είναι η γυναίκα του, η πανέμορφη Χίλντεγκαρντ, αυστριακής καταγωγής, την οποία παντρεύεται το 1964. Αποκτούν δυο κόρες, την Εβίτα και τη Χίλντα και τρία εγγόνια, τη Νικήτα της Εβίτας, την Έλλη και τον Ντίνο, της Χίλντας.

Ασθένεια και θάνατος

Απεβίωσε στις 4 Ιουνίου 2001, στην Αθήνα, μετά από μακρά νοσηλεία σε διάφορα νοσοκομεία. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στις 6 Ιουνίου 2001 στο Α΄ Νεκροταφείο[2] και στο μνήμα του υπάρχει μια πλάκα, που γράφει κατ' απαίτησή του: «Με συγχωρείτε κυρίες μου που δεν μπορώ να σηκωθώ».

Τιμητικές διακρίσεις

Για την μεγάλη του προσφορά στο θέατρο τιμήθηκε με το Χρυσό Σταυρό Γεωργίου Α'.[1] Επίσης του απενεμήθη το 1999 το Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών από τον Δήμο Αθηναίων[3], αλλά και τιμητική πλακέτα το 2000, από τον Δήμο Πειραιά.[4]

Λόγια διάσημων για τον Ντίνο Ηλιόπουλο

Κώστας Γεωργουσόπουλος: "Ο κλόουν που δραπέτευσε από το φεγγάρι."[5]
Κωνσταντίνος Σημίτης: "Αλήθεια, πόσες γενιές Ελλήνων μεγάλωσαν, γέλασαν, πόνεσαν, έκλαψαν, προβληματίστηκαν, μελαγχόλησαν με αυτό τον άξιο καλλιτέχνη, ο οποίος συνδύαζε την καλλιεργημένη θεατρική παιδεία με το απαράμιλλο υποκριτικό ταλέντο που διέθετε. Εμείς και οι νεότερες γενιές θα θυμόμαστε αυτή την αξιοθαύμαστη καλλιτεχνική φιγούρα που έγραψε τη δική της μοναδική ιστορία στο κινηματογραφικό και το θεατρικό στερέωμα. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος κατέκτησε επάξια μία θέση στο πάνθεον των μεγάλων δημιουργών και μας έδειξε ότι η Τέχνη είναι ένα μέσο χειραφέτησης και απελευθέρωσης της ανθρώπινης ύπαρξης. Για αυτό τού οφείλουμε πολλά."
Κώστας Καραμανλής: ". Ο Ντίνος Ηλιόπουλος, ο Ντίνος όλων των Ελλήνων, με το αστείρευτο, πολυδιάστατο ταλέντο του υπηρέτησε την τέχνη του, κυριάρχησε στη θεατρική σκηνή και τη μεγάλη οθόνη, δωρίζοντας απλόχερα το γέλιο σε γενιές Ελλήνων θεατών. Το ήθος του και η σεμνότητά του είναι η παρακαταθήκη του για τους νεότερους συναδέλφους του."[6]

 

Θεατρογραφία

1944-1949

1944
«Κυρία, σας αγαπώ» του Στάθη Σπηλιωτόπουλου
"Εραστής από χαρτόνι" του Ζακ Ντε Βαλ
"Η κυρία δεν με μέλλει" του Β. Σαρντού
"Μάγδα" του Έρμαν Σούντερμαν
"Περιπέτεια στη Ριβιέρα" του Ζαν Ραμό

1944 - 1945
«Η πινακοθήκη των ηλιθίων» του Νίκου Τσιφόρου
"Η θυσία" του Π. Κλοντέ

1945
"Η μικρή μας Πόλη" του Θόρντον Γουάιλντερ
"ο Άνθρωπος του Διαβόλου" του Μπέρναρ Σο
"Μις Μπα" του Ρούντολφ Μπεζιέ
"Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα" του Ευγένιου Ο΄Νιλ
"Θα σε παντρευτώ" του Σόμερσετ Μομ
"Βαριετέ" των Ρόμπερτ Σέργουντ- Ζακ Ντεβάλ
«Πωλείται κέφι» του Σεν Τζον Έρβιν
«Η μπόρα πέρασε» της Μάργκαρετ Κένεντι
«Ο άνθρωπος και τα όπλα»  του Μπερναρ Σο
"Τρικυμία" του Σέξπιρ
1945 – 1946
"Δον Κάρλος" του Φρειδερίκου Σίλλερ

1946
"Οι Γερμανοί ξανάρχονται" των Αλ. Σακελλάριου-Χρ. Γιαννακόπουλου
«Του φτωχού τ΄ αρνί»   Στ.  Τσβάϊχ
"Ποπολάρος" του Γρηγορίου Ξενόπουλου
"Μαφις Φάϊντα" των Γιάννη Χαλκέα- Μικέ Ανατολέα

1946 - 1947
"Η Νύχτα της 16ης Ιανουαρίου" της Έιν Ράντ
"Οι τελευταίοι Έλληνες" των Ασημακόπουλου - Σπυρόπουλου - Παπαδούκα
"Η πιο χαρούμενη ώρα σου" του Γουίλιαμ Σαρογιάν

1947
"Η Ιωάννα της Λωραίνης" του Μ. Άντερσον
1947 - 1948
"Η ροζ αμαρτία"
1948
"Σατανάς (θεατρικό)" του Θ. Συνοδινού
"Πυγμαλίων" του Μπέρναρ Σω
"Ρεβέκα" της Δάφνης Ντι Μοριέ

1948
«Άνθρωποι , άνθρωποι»
1948 – 1949
"Κάρμεν η Χιτάνα" του Προσπέρ Μεριμέ
"Βρώμικα χέρια" του Σαρτρ
"Κουαρτέτο" των Χαιρόπουλου - Γιαννουκάκη – Ριτσιάρδη
"Καραγκιόζης (θεατρικό έργο)" του Θ.Ν. Συνοδινού
"Κατεβείτε σας ζητούν" του Ζαν Ντε Λετράζ
1948 – 1949
"Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά" του Δημήτρη Γιαννουκάκη
1949 – 1950
Κολασμένος Παράδεισος του Θεόφραστου Σακελλαρίδη

1950-1959

1950
"Η Μασκώτ" του Ε. Οντράν
"Το παιχνίδι της Ντάμας"  του Ραούλ Πραξί
«Η κωμωδία του ανθρώπου που παντρεύτηκε μια μουγκή»  του Ανατόλ Φράνς
1950 - 1951
«Λίλιομ» του Φ. Μόλναρ
1951
«Τα παιδιά του Ενδουάρδου» του Μάρι Ζιλμπέρ Σαβαζόν
"Η μεγάλη παρένθεση" των Αλ. Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου
"Απόδημος ελληνισμός" των Αλ. Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου
1951 – 1952
«Η Άννα των χιλίων ημερών» του Μάξγουελ  Άντερσον
«Η δασκαλίτσα» του Ντάριο Νικοντέμι
"Το έκτο πάτωμα"  του Άλφρεντ Γκέχρι
«Ο έρως αγρυπνά»  των Γ. Ντε Γκαγιαβέ και Ρομπέρ  ντε Φλερ
«Υπηρέτης των δύο αφεντάδων» του Κάρλο Γκολντόνι
«Μονομαχία γυναικών» του  Ευγένιου Σκριμπ και Λεγκουβέ
«Τον αγαπούσα πολύ»  του Ζαν Γκιττόν
1952 - 1953
«Θανασάκης ο πολιτευόμενος» των Αλ. Σακελλάριου - Χρ. Γιαννακόπουλου
"Ένταλμα Συλλήψεως" Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου 
"Η μαρκησία της φτωχογειτονιάς"  των Σακελλάριου - Γιανακόπουλου
"Τράβα το κορδόνι" του Ραούλ Πράξι
1954
«Ζητείται Ψεύτης » του Δημήτρη Ψαθά
«Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» των Σακελλάριου- Χρ.Γιαννακόπουλου
1954 – 1956
"Μικροί Φαρισαίοι" του Δημ. Ψαθά
"Το σπίτι των τεσσάρων κοριτσιών" του Δημ. Γιαννουκάκη
"Γάντι και Σαρδέλα" του  Νίκου Τσιφόρου
1954 - 1956
"Ερωτική Τρικυμία" Του Μάριο Ντέβελις
1954 – 1956
"Ανεργία Μηδέν" των Ασημακόπουλου - Σπυρόπουλου - Παπαδούκα
"Παλληκαράκια της παντρειάς" των Ηλία Μπακόπουλου και Πολύβιου Βασιλειάδη
«Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» του Αλ. Σακελλάριου
«Τα άγρια και τα ήρεμα»  του Γιώργου Ρούσσου
«Μια τσουκνίδα στις βιολέτες» του Χρ. Γιαννακόπουλου
1956 – 1957
«Ντούο Σεμπαστιάν»  των  Χ. Λίντσεϊ και Ρ. Κρούζ
«Παλάτια στην άμμο» του Στέφανου Φωτιάδη
«Πρώτο ραντεβού» των Ηλ. Μπακόπουλου - Πολ. Βασιλειάδη
«Κόσμος και κοσμάκης» του Εντουάρτο Σκαρπέτα
1958
"Ένα ζευγάρι παπούτσια"
«Φωνάζει ο κλέφτης» του Δημ. Ψαθά
"Ανθισμένη Αμυγδαλιά" του Δημ. Γιαννουκάκη και μουσική: Μάν. Χατζιδάκις
1958 – 1959
"Ζητείται Ψεύτης" του Δημ. Ψαθά
1959
"Χρυσή Αράχνη" του Στ. Φωτιάδη
"Η κυρία του κυρίου" των Τσιφόρου – Βασιλειάδη
"Ζητείται Ψεύτης"
"Η Κυρία του Κυρίου"
"Φωνάζει ο κλέφτης"
"Μικροί Φαρισαίοι"
"Ο φίλος μου ο Λευτεράκης"
"Στραβοτιμονιές"
"Παλάτια στην Άμμο"

Περιοδεία Ελλάδα - Κύπρο
1959 - 1960
«Η κυρία του κυρίου»
«Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος»
«Το έξυπνο πουλί» των Ν. Τσιφόρου - Π. Βασιλειάδη

1960 – 1969

1960 – 1962
"Εξοχικόν Κέντρον ο Έρως" του Δημ. Ψαθά
"Ένας έμπιστος κύριος" του Κλοντ Μονιέ
«Ο φίλος μου ο Λευτεράκης» του Αλ. Σακελλάριου
"Μις Βαγόνι" των Αλ. Σακελλάριου - Χρ. Γιαννακόπουλου
"Ο Κύριος 5%"  των  Θ. Ευαγγελίδη - Γ. Μαρή
"Τι σου λείπει;" του Χρ. Γιαννακόπουλου
"Τα κοκκόρια των δώδεκα"  των Τσιφόρου – Βασιλειάδη
1962 – 1964
"Οι γλάροι και οι κότες" των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου
"Ο Εμίρης και ο Κακομοίρης" των Ασημάκη Γιαλαμά - Κώστα Πρετεντέρη
"Οι ναυαγοσώστες" του Στεφ. Φωτιάδη
"Οι Λεγεωνάριοι" του Σωτήρη Πατατζή
"Ζήτω ο Γάμος" του Νιλ Σάιμον
"Μικροί Φαρισαίοι" του Δ. Ψαθά
1964 – 1968
"Παράθυρο στον Ουρανό"  του Χρ. Γιαννακόπουλου
"Άντρας Νο 1" του Σαμονέλ Τέιλορ
"Το έκτο πάτωμα" του Άλφρεντ  Γκέχρι
"Ξύπνα Βασίλη"  του Δημ. Ψαθά
"Κοντσέρτο για τρομπόνι" του Ντίνου Ηλιόπουλου
"Η πιο μεγάλη απάτη"  των Τζ. Σκαρνίτσι - Ρ. Ταραμπούσι
"Γιάννης Τζόνι και Ιβάν" του Ντίνου Ηλιόπουλου
"Η τελευταία φουρτούνα" του Στέφανου Φωτιάδη
"Ψύλλοι στ' αυτιά"  του Ζορζ Φεϊντό
1968
"Ο Βαγγέλης ο τεμπέλης" του Βασίλη Χριστοδούλου
"Άμα η γυναίκα θέλει" των Ετιέν Ρέϊ- Άλφρεντ Σαβουάρ
"Ο Βαγγέλης ο τεμπέλης"
"Συνέβη στο Σκορπιό" του Αλ. Σακελλάριου
"Ένα άσπρο, ένα μαύρο" του Μαρσέλ Ασσάρ
1969
"Ζητείται Ψεύτης" του Δημήτρη Ψαθά

1969 – 1970
"Η Λέσχη των τρελών" του Βαλεντίν Κατάγιεφ
"Ένας κύριος με κολάρο" του Ντίνου Ηλιόπουλου

1970 - 1979

1970
"Ένας σάτυρος χωρίς λυκόσκυλο" των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου
"Ο κόσμος είναι πονηρός" των Λάκη Μιχαηλίδη - Ναπ. Ελευθερίου

1970 – 1971
"12 Φεγγάρια με το αποψινό" του Δημ. Βλάχου

1971
"Τα παιδιά των αγκαθιών" του Ντίνου Ηλιόπουλου
1971 – 1972
«Γλυκιά Ίρμα»  του  Μπρεφό
1972
"Από την Αθήνα με αγάπη" των Ασημ. Γιαλαμά - Κώστα Πρετεντέρη
1972 - 1973
«Καμπαρέ»  του Ζόε  Μάστεροφ
1973 - 1974
«Καίσαρ και Ναπολέων» του Μαρσέλ Πανιόλ
«Χαρίλαος ο Β΄ και τελευταίος» του Αλ. Σακελλάριου
1974
"Έλαια, Σπορέλαια, Πετρέλαια" του Μίμη Τραϊφόρου
"Τον λένε Κώστα" του Τραϊφόρου
1974 – 1975
«Θεσμοφοριάζουσες»
«Ζητείται ψεύτης»
«Το δικαστήριο των γυναικών»
"Ο Αριστοφάνης συναντά τον Ζορμπά"
"Ο κόσμος ανάποδα"
Περιοδεία σε 60 πόλεις των ΗΠΑ και Καναδά

1975 - 1976
"Παράνομος κυκλοφορία" των Αλ. Σακελλάριου - Χρ. Γιανακόπουλου
1976
"Τι θ' ακούσουμε ακόμα" των Γ. Λαζαρίδη- Ν. Αθερινού
"Πολύ ωραίο στιλ Βεβαίως βεβαίως!!"

1977
«Φροντιστήριο γυναικών» του Γκόρντον Τόμας
"Ο Φίλος μου το φάντασμα" του Αλ. Σακελλάριου
«Αμφιτρύων» του  Πλαύτου
1977 - 1978
"Ένας Ρωμαίος χωρίς Ιουλιέτα" του Ντίνου Δημόπουλου
"Ξύπνα Βασίλη"  του Δημ. Ψαθά
1978
"Θεσμοφοριάζουσες" του Αριστοφάνη
1978 - 1979
"Μερικοί το προτιμούν καυτό" του Πίτερ Στόουν
1979
"Γλυκιά Ίρμα" του Μπρεφόρ Μονό
1979 - 1980
"Μια νύχτα άνω κάτω" του Άλαν Αινκμπορν

1980 – 1989

1980
"Η εύθυμη χήρα"
1980 - 1981
"Η γυναίκα μου η ΕΟΚ" του Ναπολέοντα Ελευθερίου
1981
"Εκκλησιάζουσες"  του Αριστοφάνη
1981 – 1982
"Μάκβεθ" του Σέξπιρ
1982
"Συζυγικές σκηνές" του Ζορζ Φεϊντό (Η μακαρίτισσα μητέρα της κυρίας και " το Καθάρσιο του μπέμπη)
1982
«Ο πρασινοφρουρός» του Αλ. Σακελλάριου
1982 – 1983
"Μπρος ΠΑΣΟΚ και πίσω ρέμα" των Ναπ. Ελευθερίου- Γιώργου Οικονομίδη
1983
"Έλληνες είμαστε ρέ!!!" του Γιώργου Κωνσταντίνου
1983
"Η γυναίκα μου η ΕΟΚ" του Ν. Ελευθερίου
"Βασικά την πατήσαμε" του Γιώργου Λαζαρίδη
1983 - 1984
"Το σώσε" του Μάικλ Φρεν
1984
"Εισαγόμενος είσαι;" του Νίκου Αθερινού
1985
"Ουρανοκατέβατη" του Νίκου Αθερινού

1985 - 1986
"Θα μου ρίξετε παρακαλώ;" των Ν. Αθερινού- Διον. Τζεφρώνη

1986
"Ο επιμένων Πασοκολητά" του Νίκου Καμπάνη - Βύρωνα Μακρίδη
«Τούτσι» και «Η γλυκιά του Ούτσι» της Μαρίας και Ελένης Παξινού
1987
"Μας τελείωσε" Καμπάνη- Δημ. Ρίζου
1987 - 1988
"Αντρέα μας τελείωσες" των Καμπάνη- Ρέππα
1988
"Πως την λεν την βαζελίνη τουρκικά" Της Σοφίας Φιλιππίδου και Χάρη Ρώμα

1988 - 1989
«Οι τελευταίοι Πασοκράτορες» του Γιώργου Κωνσταντίνου
1989
«Κλέψαν τα δις….την κάλπη να δεις»
1989 – 1990
«Μια Κυριακή στη Νέα Υόρκη» του Νόρμαν Κράσνα

1990 - 1999

1990
«Τούβλα- Λόττο και μπουρλότο»
1990 - 1991
άγνωστη επιθεώρηση
1991 - 1992
«Ταπί  και ψύχραιμοι»
1992
«Ελλάς να κλαίς και να γελάς»
1992 – 1993
άγνωστη επιθεώρηση
1993 - 1994
«Δώσε τούρτα στο λαό»
1994 - 1995
«Λα μάμα» του Αντρέ Ρουσσέν
1995 - 1996
«Δεν θα τα πάρεις μαζί σου» των: Μος Χαρτ και Τζωρτζ Κάουφμαν
1996
«Καραγκιόζης Ντρίμ» σατυρική κωμωδία του Γ. Κακουλίδη
1997
«Πλούτος» του Αριστοφάνη
1998 - 1999
«Νταϊάνα, η πριγκίπισσα του λαού» του Μάκη Αντωνόπουλου

Φιλμογραφία

Τηλεόραση

  • "Ο Ντίνος στη χώρα των θαυμάτων" Πισσάνος TV για την ΥΕΝΕΔ
  • "Αξιότιμοι κύριοι" ΟΣΚΑΡ ΤV για την ΕΡΤ
  • "Ο Ανθρωπάκος" Πισσάνος TV για την ΤΕΝΕΔ
  • "Τα ξύλινα σπαθιά"
  • "Θεατρικά έργα με τον Ντίνο Ηλιόπουλο" Παραγωγός: Ελένη Μαβίλη, για την ΕΡΤ
  • "Η ζωή που δεν έζησα", MEGA 1998
  • Και σε τηλεοπτικές σειρές σαν γκεστ σταρ

Παραπομπές

  1. 1,0 1,1 1,2 "Το μεγαλύτερο παράσημο, η αγάπη του κόσμου"Ριζοσπάστης 10/06/2001, ανάκτηση 18/10/2007
  2. "Μετάλλιο στον Ντ. Ηλιόπουλο"Ριζοσπάστης 09/06/1999, ανάκτηση 19/10/2007
  3. "Για τον Ντίνο Ηλιόπουλο"Ριζοσπάστης 13/01/2000, ανάκτηση 19/10/2007
  4. "Ένας κλόουν δραπέτευσε απ' το φεγγάρι"Τα Νέα 24/07/1998, ανάκτηση 19/10/2007
  5. Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο <ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομα pol.
  6. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 Κενό πεδίο υποδηλώνει ότι το έργο ανέβηκε μόνο για μία σεζόν

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Στη συλλογή της βιβλιοθήκης θα βρείτε την αυτοβιογραφία του:

Δεν υπάρχουν σχόλια: