Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012

Αστυνόμος Χαρίτος εναντίον... κυνηγού φοροφυγάδων

Ο δημοφιλής ήρωας κυνηγά έναν «εθνικό φοροεισπράκτορα» που σκοτώνει ευνοημένους της διαπλοκής με φόντο την ταραγμένη Αθήνα στην «Περαίωση»
Ενας «εθνικός φοροεισπράκτορας», που γεμίζει τα ταμεία του κράτους δολοφονώντας φοροφυγάδες και ευνοημένους της διαπλοκής, «περαίωση» το λέει ο ίδιος στα ηλεκτρονικά μηνύματά του, είναι ο νέος πονοκέφαλος για τον αστυνόμο Κώστα Χαρίτο. «Τη φοροδιαφυγή ως κίνητρο, πρώτη φορά τη βλέπω», αναφωνεί. Το νέο μυθιστόρημα του Πέτρου Μάρκαρη, με την επισήμανση «δεν συνιστάται για απομιμήσεις», βρίσκεται κι αυτό στην καρδιά της σημερινής πραγματικότητας, δηλαδή της κρίσης.
Στα «Ληξιπρόθεσμα δάνεια», το πρώτο μυθιστόρημα της «Τριλογίας της Κρίσεως», ο δημοφιλής Χαρίτος αναζητούσε τον δολοφόνο που αποκεφάλιζε τραπεζίτες, τη στιγμή που αφίσες στην Αθήνα καλούσαν τους πολίτες να μην πληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους.
Στην «Περαίωση», ο ήρωας του Μάρκαρη, με «κουρεμένο» μισθό και πεσμένο ηθικό λόγω της γενικότερης κατάστασης, αλλά και της κόρης του Κατερίνας, δικηγόρου, η οποία μαζί με τον άντρα της, γιατρό στο ΕΣΥ, σκέφτονται να μεταναστεύσουν στην Αφρική, νιώθει διχασμένος ανάμεσα στο καθήκον και στη συνείδησή του. Αναζητά μεν τον αυτοαποκαλούμενο «εθνικό φοροεισπράκτορα», ο οποίος σκοτώνει με αναφορές στην αρχαιότητα, δηλητηριάζει τα θύματά του με κώνειο και αφήνει τα πτώματα σε αρχαιολογικούς χώρους, αλλά τον προβληματίζει και το κύμα των «ενθουσιασμένων», κατά των «αγανακτισμένων», που συγκεντρώνονται στο Σύνταγμα υπέρ του λαϊκού ήρωα ΕΦΟ.
Με την «Περαίωση», ο Πέτρος Μάρκαρης κτίζει την τοιχογραφία των ημερών της κρίσης
Ο «εθνικός φοροεισπράκτορας», δηλαδή, έχει γίνει συμπαθής γιατί απλούστατα απειλεί τους φοροφυγάδες και τους διαπλεκόμενους ευνοημένους, παραδόπιστους μεγαλογιατρούς, καθηγητές πανεπιστημίου που καρπώθηκαν ευρωπαϊκά προγράμματα κ.λπ. Τους καλεί μέσω Διαδικτύου να πληρώσουν τον οφειλόμενο φόρο εντός πέντε ημερών, διαφορετικά? περαίωση με τη ζωή τους. Τα ονόματά τους δίνονται στη δημοσιότητα και στα μάτια της κοινής γνώμης ο δολοφόνος προσφέρει θεάρεστο έργο. Εντός ολίγων ημερών κατορθώνει ό,τι αδυνατούν ή δεν θέλουν οι αρμόδιοι κυβερνητικοί φορείς: να συγκεντρωθούν μεγάλα ποσά στα ταμεία του κράτους. Στη συνέχεια διεκδικεί το ποσοστό της αμοιβής του.
Με την «Περαίωση», ο Πέτρος Μάρκαρης κτίζει την τοιχογραφία των ημερών της κρίσης, της εκτεταμένης φοροδιαφυγής και διαφθοράς, της αναξιοκρατίας, των διεφθαρμένων μηχανισμών του κράτους, της ανεργίας, των μειώσεων μισθών, της φτώχειας, της εργασιακής εφεδρείας, της νέας μετανάστευσης, της απελπισίας, της ψυχολογικής κατάρρευσης.
Κάποτε οι επίσημοι θεσμοί έβγαλαν στο περιθώριο τους αγωνιστές της Αριστεράς, όπως τον Ζήση, τον φίλο του Χαρίτου, τον οποίο ο αστυνόμος γνωρίζει από την Μπουμπουλίνας και στον οποίο συχνά καταφεύγει για συμβουλές. Σήμερα οι ίδιοι θεσμοί οδηγούν τους νέους στο περιθώριο της ανεργίας, της ανέχειας και της μετανάστευσης. Με ευαισθησία αλλά και χιούμορ, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την αστυνομική πλοκή για να θίξει πολλές όψεις της σημερινής τραγικής κατάστασης.
Από τις σελίδες της «Περαίωσης» ξεπηδά η ταραγμένη Αθήνα, με το κυκλοφοριακό χάος από τις διαδηλώσεις, τους μπαχαλάκηδες, τους μετανάστες που δίνουν μάχες με χρυσαυγίτες στον Αγιο Παντελεήμονα, το ανακριτικό μένος των δημοσιογράφων στα τηλεπαράθυρα, τη δημόσια απαξίωση των πολιτικών. «Ο κόσμος έχει σκύψει το κεφάλι και το 'χει ρίξει στη μοιρολατρία, κύριε αστυνόμε».
Οπως κάθε φορά, ο Χαρίτος εξακολουθεί να καταφεύγει στο αθάνατο Λεξικό του Δημητράκου, το οποίο κάποτε είχε απάντηση σε κάθε απορία του, αλλά τελευταία τον φέρνει συχνά σε αμηχανία. Πού να κατατάξει την αυτοκτονία τεσσάρων συνταξιούχων γυναικών; «Θα μπορούσα, λέει, να τις κατατάξω στην οικονομική αυτοκτονία, αλλά εκεί χωράει ολόκληρη η Ελλάδα?». Από την άλλη, λήμματα για τη «φοροδιαφυγή» και τον «φοροφυγά» δεν υπάρχουν. Προφανώς αυτές οι λέξεις το 1953, όταν το Λεξικό βραβεύτηκε από την Ακαδημία, δεν υπήρχαν, σε αντίθεση με τον «φορομπήχτη».
Ο αναγνώστης θα διαβάσει απνευστί την «Περαίωση», ένα πολιτικό εν τέλει μυθιστόρημα, περιμένοντας το τρίτο μέρος της Τριλογίας. Ποιος θα είναι ο στόχος του συγγραφέα;
«ΠΕΡΑΙΩΣΗ»  ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΡΚΑΡΗΣ
Αστυνομικό μυθιστόρημα, Εκδόσεις: «Γαβριηλίδη»

«Παλιά λέγαμε ο μισθός και τα επιδόματα. Τώρα, λέμε ο μισθός και οι περικοπές. Αυτός είναι ο πιο σύντομος τρόπος για να περιγράψεις την κρίση» (σελ. 96)
«Ξαναγυρίζουμε στους γκάσταρμπάιτερ, λέω μέσα μου. Ετσι έφυγαν κι αυτοί. Πρώτα έφευγε ο άντρας για τη Γερμανία, έβρισκε δουλειά, έκανε την εγκατάσταση και μετά έφερνε τη γυναίκα του. Τα παιδιά έμεναν με τον παππού και τη γιαγιά. Και πριν από τους γκάσταρμπάιτερ, το έκαναν οι μετανάστες που έφευγαν για Αμερική ή για Αυστραλία (...) Αυτό που έχει σημασία είναι πως ξαναγυρίζουμε πάντα στην αφετηρία. Διανύουμε μια απόσταση, αλλά μετά από μερικά χρόνια ξεκινάμε πάλι από την αρχή. Ποτέ δεν καταφέραμε να μείνουμε εκεί που φτάσαμε. Γυρίζουμε πάντα πίσω και ξαναρχίζουμε» (σελ. 207).

ΔΗΜΗΤΡΑ ΡΟΥΜΠΟΥΛΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια: