Σάββατο, 4 Αυγούστου 2012

Μπαράκ Ομπάμα, 4 Αυγούστου 1961 γεννήθηκε ο πρώτος Αφροαμερικανός Πρόεδρος των ΗΠΑ

Σημαντικά γεγονότα… σαν σήμερα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
 
Μπαράκ Χουσέιν Ομπάμα
Seal Of The President Of The United States Of America.svg
Ο Μπαράκ Χουσέιν Ομπάμα (Barack Hussein Obama[1]) είναι ο πρώτος Αφροαμερικανός Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Εξελέγη στις εκλογές της 4ης Νοεμβρίου του 2008 και ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Ιανουαρίου του 2009. Τη χρονιά που εξελέγη πρόεδρος ανακηρύχθηκε και «Πρόσωπο της Χρονιάς» από το περιοδικό Time. Τον Οκτώβριο του 2009 έγινε ο τέταρτος αμερικανός πρόεδρος που λαμβάνει Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.[2]

Βιογραφία

Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου του 1961 από Κενυάτη πατέρα και λευκή Αμερικανίδα μητέρα. Τα περισσότερα χρόνια της παιδικής του ηλικίας τα πέρασε στη Χονολουλού, ενώ από τα 6 του ως και τα 10 του χρόνια έζησε στην Τζακάρτα με τη μητέρα του και τον Ινδονήσιο πατριό του. Απόφοιτος του Πανεπιστημίου Κολούμπια και της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ, ο Ομπάμα εργάστηκε μεταξύ άλλων ως λέκτορας πανεπιστημίου και δικηγόρος αρμόδιος για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Παντρεύτηκε το 1992 και έχει 2 κόρες. Είναι συγγραφέας δύο ευπώλητων βιβλίων. Το ένα από αυτά είναι απομνημονεύματα της παιδικής του ηλικίας και τιτλοφορείται Dreams from My Father («Εικόνες Του Πατέρα Μου») και το άλλο λέγεται The Audacity of Hope («Τολμώ Να Ελπίζω»), στο οποίο παραθέτει την προσωπική του άποψη για την αμερικανική πολιτική σκηνή[3].
Από το 1997 ως το 2004 υπηρέτησε στη Βουλή του Ιλινόις. Η προσπάθειά του να εκλεγεί βουλευτής το 2000 απέτυχε, και τρία χρόνια μετά ανακοίνωσε ότι θα διεκδικούσε το αξίωμα του γερουσιαστή. Την επόμενη χρονιά, ενώ ήταν ήδη βουλευτής του Ιλινόις, απηύθυνε ομιλία στο Εθνικό Δημοκρατικό Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος, το 2004[4]. Το Νοέμβριο του 2004 εξελέγη μέλος της Γερουσίας των ΗΠΑ με 70% των ψήφων[5]. Ως μέλος της μειοψηφίας του Δημοκρατικού Κόμματος κατά την 109η συνεδρίαση του Κογκρέσου, τάχθηκε υπέρ του ελέγχου στα συμβατικά όπλα και πραγματοποίησε επίσημα ταξίδια στην Ανατολική Ευρώπη, στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική. Κατά το επόμενο (110ο) Κογκρέσο, ο Ομπάμα προώθησε νομοθεσία για τα λόμπι στις ΗΠΑ και την εκλογική απάτη, όπως επίσης για τη μείωση του φαινομένου της υπερθέρμανσης του πλανήτη και εναντίον της πυρηνικής τρομοκρατίας.
Το Φεβρουάριο του 2007 ανακοίνωσε επίσημα την πρόθεσή του να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2008. Έχει δώσει έμφαση στο να τερματίσει τον Πόλεμο στο Ιράκ ενώ παράλληλα να διατηρηθεί η ισχυρή στρατιωτική παρουσία της Αμερικής, όπως επίσης να φροντίσει για την ανεξάρτητη ενέργεια και την καθολική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.[6]

Προεδρικές εκλογές 2008

Ο Μπαράκ Ομπάμα κατά την προεκλογική του εκστρατεία
Το Φεβρουάριο του 2007 μιλώντας από το Σπρίνγκφιλντ του Ιλινόις, ο Ομπάμα ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2008[7].
Ο Ομπάμα και η κυριότερη αντίπαλός του στην κούρσα για το χρίσμα, Χίλαρι Κλίντον, αναδείχθηκαν ισόπαλοι στις 4 πρώτες προκριματικές εκλογές. Ο Ομπάμα κέρδισε στην Αϊόβα και στην Νότια Καρολίνα[8], ενώ η Κλίντον πήρε την πρωτιά στο Νιου Χαμσάιρ και στη Νεβάδα[9]. Μάλιστα, η νίκη του Ομπάμα στην Αϊόβα ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι τον υποστήριξαν ψηφοφόροι ηλικίας κάτω των 30 ετών[10]. Στις 12 Φεβρουαρίου του 2008 ο Αφροαμερικανός κέρδισε και στις 3 πολιτείες, δηλαδή στο Μέριλαντ, στη Βιρτζίνια και στην Ουάσιγκτον[11][12][13]. Στις 19 Φεβρουαρίου του 2008 ο Ομπάμα κέρδισε στη γενέτειρά του, Χαβάη[14] και στο Ουινσκόνσιν. Στις 8 Μαρτίου του 2008 ο Αφροαμερικανός αναδείχθηκε νικητής και στο Ουαϊόμινγκ. Τρεις μέρες μετά, ο Ομπάμα κέρδισε και στο Μισισίπι.
Ο Ομπάμα παίζοντας μπάσκετ με Αμερικανούς στρατιώτες στο στρατόπεδο Λεμονιέ, στο Τζιμπουτί.
Τους επόμενους μήνες ηττήθηκε σε έξι επί συνόλου 9 πολιτειών στις προκριματικές εκλογές. Τον Απρίλιο και το Μάιο του 2008 ο Ομπάμα κέρδισε στη Βόρεια Καρολίνα και στο Όρεγκον, μεταξύ άλλων, ενώ προηγούνταν σε εκλέκτορες σε σχέση με την Κλίντον[15]. Στις 31 Μαΐου, η Εθνική Επιτροπή των Δημοκρατικών συμφώνησε σε ίση κατανομή των εκλεκτόρων (κατά το ήμισυ) για τους Ομπάμα και Κλίντον, αυξάνοντας τον αριθμό των αντιπροσώπων που χρειάζονταν για να κερδίσει κάποιος το χρίσμα. Ακόμα και μετά τη νίκη της Χίλαρι στις προκριματικές εκλογές του Πουέρτο Ρίκο, την 1η Ιουνίου ο Ομπάμα προηγούνταν[16]. Στις 3 Ιουνίου η Κλίντον κέρδισε στη Νότια Ντακότα και ο Ομπάμα στη Μοντάνα[17][18]. Με καταμετρημένες όλες τις πολιτείες, ο Ομπάμα συμπλήρωσε τους 2.118 εκλέκτορες και έλαβε το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για τις προεδρικές εκλογές[19]. Έγινε έτσι ο πρώτος Αφροαμερικανός που έλαβε χρίσμα από μεγάλο πολιτικό κόμμα[20].
 
Ο Μπαράκ Ομπάμα με τέσσερις πρώην προέδρους των ΗΠΑ. Από αριστερά προς τα δεξιά: Τζωρτζ Μπους (πρεσβύτερος), Μπαράκ Ομπάμα, Τζωρτζ Μπους (νεότερος), Μπιλ Κλίντον, Τζίμμυ Κάρτερ.
Επίσημα, το χρίσμα δόθηκε στον Ομπάμα κατά την Εθνική Συνδιάσκεψη των Δημοκρατικών, στις 27 Αυγούστου του 2008. Στη νικητήρια ομιλία του στη Μινεσσότα, απέτισε φόρο τιμής στη Χίλαρι Κλίντον, η οποία αποδέχτηκε το ενδεχόμενο να είναι αντιπρόεδρός του[21]. Στις 12 Ιουνίου του 2008 παραιτήθηκε ο σύμβουλος του Ομπάμα, Τζιμ Τζόνσον, [22] αναφορικά με την εμπλοκή του σε σκάνδαλο.
Τον Αύγουστο του 2008 συνελήφθη στο Μαϊάμι ένας άνδρας που απειλούσε ότι θα σκότωνε τον Ομπάμα[23]. Τον ίδιο μήνα συνελήφθησαν στο Ντένβερ του Κολοράντο τέσσερα άτομα που σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον Ομπάμα με καραμπίνα, στη διάρκεια της συνδιάσκεψης του Δημοκρατικού Κόμματος. Την υπόθεση μελετά το FBI[24]. Τέλος, στις 2 Νοεμβρίου του 2008, η γιαγιά του Ομπάμα, Μαντελίν Ντούνχαμ, πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 86 ετών. Ο ίδιος ο Ομπάμα έμαθε για το θάνατό της μία ημέρα πριν διεξαχθούν οι εκλογές.
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 4 Νοεμβρίου 2008 έλαβε το 52,92% των ψήφων με 365 εκλέκτορες, έναντι 45,67% με 173 εκλέκτορες του Τζον ΜακΚέιν.

Προεδρία

Ανακηρύχθηκε εκλεγμένος Πρόεδρος και ανέλαβε επισήμως καθήκοντα στις 20 Ιανουαρίου 2009, αφού έδωσε το νενομισμένο όρκο σε μια φαντασμαγορική τελετή ενώπιον πλήθους κόσμου. Μία ημέρα μετά, ο Ομπάμα ανέγνωσε ξανά τον όρκο, εξαιτίας ανακολουθίας σε μια από τις λέξεις στην επίσημη τελετή. Ο δικαστής Ρόμπερτς είχε κάνει λάθος σε μία λέξη.[25]
Εσωτερική πολιτική
Οικονομική πολιτική
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2009 υπέγραψε νομοσχέδιο για τη χορήγηση οικονομικού πακέτου ύψους 787 δισ. δολαρίων για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες από την παγκόσμια οικονομική ύφεση.[26]
Εξωτερική πολιτική
O νέος πρόεδρος υπέγραψε διάταγμα για το κλείσιμο των φυλακών στο Γκουαντανάμο εντός του επομένου χρόνου και διόρισε στις 22 Ιανουαρίου του 2009νέο ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή τον πρώην γερουσιαστή Τζορτζ Μίτσελ, ενώ ειδικό απεσταλμένο για το Αφγανιστάν και το Πακιστάν όρισε τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, πρώην πρεσβευτή των ΗΠΑ στον ΟΗΕ[27].
Στις 27 Φεβρουαρίου του 2009 ο Ομπάμα ανήγγειλε ότι οι στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ θα τερματιστούν σε διάστημα 18 μηνών.[28] Το Μάρτιο του 2009 ανακοίνωσε την αύξηση των αμερικανικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν σε 17.000[29].
Στις 9 Οκτωβρίου 2009 η Νορβηγική Επιτροπή των Βραβείων Νόμπελ Ειρήνης αποφάσισε να απονείμει στον Μπαράκ Ομπάμα το Νόμπελ Ειρήνης για το 2009. Σύμφωνα με την επιτροπή, ο λόγος που ο Ομπάμα κέρδισε το βραβείο ήταν «το όραμά του και η δουλειά του για ένα κόσμο χωρίς πυρηνικά όπλα».[30]Υπήρχαν όμως και αρκετοί που θεωρούσαν ότι είναι πολύ νωρίς για να δοθεί το βραβείο στον πρόεδρο των ΗΠΑ, καθώς ανέλαβε τα καθήκοντά του μόλις 9 μήνες πριν, τον Ιανουάριο.[2] Ο Ομπάμα έγινε ο τρίτος εν ενεργεία πρόεδρος των ΗΠΑ, και τέταρτος συνολικά, που κέρδισε το βραβείο.[31] Οι πρώτες αντιδράσεις ξένων προσωπικοτήτων ήταν θετικές. Από τους πρώτους που χαιρέτησαν την βράβευση ήταν ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, το ίδρυμα Νέλσον Μαντέλα και ο πρόεδρος του Αφγανιστάν Χαμίντ Καρζάι.[32]

Παραπομπές

  1. "How to Pronounce Barack Hussein Obama". Inoglo. Ανακτήθηκε την 14-01-2008.
  2. 2,0 2,1 "Στον Μπαράκ Ομπάμα το Νόμπελ Ειρήνης 2009". in.gr. 2009-10-09. Ανακτήθηκε την 2009-10-09.
  3. Memmott, Carol (30 Ιανουαρίου 2007). "Obama's Books Drive Talk of '08 Presidential Run". USA Today. Ανακτήθηκε την 14-01-2008.
  4. Archibold, Randal C (29 Ιουλίου 2004). "The Illinois Candidate; Day After, Keynote Speaker Finds Admirers Everywhere". New York Times. Ανακτήθηκε την 14-01-2008.
  5. "America Votes 2004: U.S. Senate / Illinois". CNN. Ανακτήθηκε την 14-01-2008.
  6. "Obama Launches Presidential Bid". BBC News. 10 Φεβρουαρίου 2007. Ανακτήθηκε την 14-01-2008.
  7. "Maine Puts Topper On Obama Sweep". CBS News. 11 Φεβρουαρίου 2008. Ανακτήθηκε την 11-02-2008.
  8. Pickler, Nedra (12 Φεβρουαρίου 2008). "Obama Celebrates Trio of Primary Wins". Associated Press. Ανακτήθηκε την 12-02-2008.
  9. Mooney, Alexander (13 Φεβρουαρίου 2008). "Obama faces fire from Clinton, McCain". CNN. Ανακτήθηκε την 13-02-2008.
  10. in.grΔέκατη σερί για Μπάρακ Ομπάμα, «αγκαλιά» με το χρίσμα ο Τζον ΜακΚέιν , 20 Φεβρουαρίου 2008
  11. "Superdelegates put Obama within reach". The Associated Press (MSNBC.com). 12 Μαΐου 2008. Ανακτήθηκε την 13-05-2008.
  12. "Clinton Wins Puerto Rico Primary". The Associated Press (Free Internet Press). 1 Ιουνίου 2008. Ανακτήθηκε την 01-06-2008.
  13. Zeleny, Jeff and Michael Luo (04-06-2008]]). "Obama Clinches Nomination". New York Times]]. Ανακτήθηκε την 04-06-2008.
  14. Καθημερινή, Παραιτήθηκε σύμβουλος του Ομπάμα, 13 Ιουνίου 2008
  15. Καθημερινή, Συνελήφθη άνδρας που απειλούσε να σκοτώσει τον Ομπάμα, 8 Αυγούστου 2008
  16. Σκάι, Απόπειρα κατά του Ομπάμα;, 26 Αυγούστου 2008.
  17. Τα Νέα, Ορκίστηκε για δεύτερη φορά ο Ομπάμα!, 22 Ιανουαρίου 2009.
  18. "Obama's remarks on signing the stimulus plan". Cable News Network. Turner Broadcasting System, Inc. Ανακτήθηκε την 17-02-2009.
  19. Καθημερινή, Ο λόγος του υπογραφή, 23 Ιανουαρίου 2009.
  20. Feller, Ben (227-02-2009). "Obama sets firm withdrawal timetable for Iraq". CAMP LEJEUNE, N.C.: Yahoo! News. Ανακτήθηκε την 03-03-2009.
  21. Καθημερινή, Οι πρώτες 70 μέρες του Ομπάμα, 29 Μαρτίου 2009.
  22. The Nobel Peace Prize for 2009, The Norwegian Nobel Committee

Έργα

  • Μπαράκ Ομπάμα. Εικόνες Του Πατέρα Μου: Η ιστορία ενός γένους και μιας κληρονομιάς, Εκδόσεις Αδάμ, 2008. ISBN 978-960-6689-41-3
  • Μπαράκ Ομπάμα. Τολμώ Να Ελπίζω: Σκέψεις Για Την Ανάκτηση του Αμερικανικού ονείρου, Εκδόσεις Πόλις, 2007. ISBN 978-960-435-168-8

Επίσημοι ιστότοποι

Λίστα
Ουάσινγκτον (1789-1797) · Τζ. Άνταμς (1797-1801) · Τζέφερσον (1801-1809) · Μάντισον (1809-1817) ·Μονρόε (1817-1825) · Τζ. Κ. Άνταμς (1825-1829) · Τζάκσον (1829-1837) · Βαν Μπιούρεν (1837-1841) ·Ου. Χ. Χάρισον (1841) · Τάιλερ (1841-1845) · Πολκ (1845-1849) · Τέιλορ (1849-1850) · Φίλμορ (1850-1853) · Πιρς (1853-1857) · Μπιουκάναν (1857-1861) · Λίνκολν (1861-1865) · Α. Τζόνσον (1865-1869) ·Γκραντ (1869-1877) · Χέιζ (1877-1881) · Γκάρφιλντ (1881) · Άρθουρ (1881-1885) · Γκ. Κλίβελαντ(1885-1889) · Μπ. Χάρισον (1889-1893) · Γκ. Κλίβελαντ (1893-1897) · ΜακΚίνλεϋ (1897-1901) · Θ. Ρούζβελτ (1901-1909) · Ταφτ (1909-1913) · Ουίλσον (1913-1921) · Χάρντινγκ (1921-1923) · Κούλιτζ(1923-1929) · Χούβερ (1929-1933) · Φ. Ντ. Ρούζβελτ (1933-1945) · Τρούμαν (1945-1953) · Αϊζενχάουερ(1953-1961) · Κέννεντυ (1961-1963) · Λ. Μπ. Τζόνσον (1963-1969) · Νίξον (1969-1974) · Φορντ (1974-1977) · Κάρτερ (1977-1981) · Ρήγκαν (1981-1989) · Τζ. Χ. Ο. Μπους (1989-1993) · Κλίντον (1993-2001) · Τζ. Ου. Μπους (2001-2009) · Ομπάμα (2009- εν ενεργεία)
Wikipedia-logo.png
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Barack Obama της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Δεν υπάρχουν σχόλια: