Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

Χαρίστε καλά βιβλία και όχι… «ζωοτροφές»

Χρυσοί τόμοι! Θησαυροί μου!
με σας χαίρετ’ η ψυχή μου.
Με χαρά σας ατενίζω
με λαχτάρα σας εγγίζω.
Πνεύμα, χάρις και σοφία,
φως για κάθε ηλικία.
Στις σελίδες σας κρυμμένη
ειν’ η δόξα η γραμμένη.
                                      Ω! Σοφοί διδάσκαλοί μου,
                                      ομιλείτε στην ψυχή μου
(Ντισραέλι Βενιαμίν: 1804-1881: Βρετανός
πολιτικός και συγγραφέας)

Κάποτε, κάποτε, φίλοι αναγνώστες, βλέπουμε και ακούμε στην τηλεόραση μια διαφήμιση του Υπουργείου (ας το χαρακτηρίσω όπως στα χρόνια μου) Παιδείας και Θρησκευμάτων, για την αξία και τη διάδοση του καλού βιβλίου.
Με αφορμή αυτή τη διαφήμιση αξίζει (κυρίως τώρα που άνοιξαν και τα σχολεία) να σημειώσουμε τη μεγάλη αξία του βιβλίου, όχι μόνο στη ατομική, επαγγελματική και κοινωνική ζωή του ανθρώπου, αλλά και στη ζωή ολόκληρου λαού, μιας κοινωνίας, ενός έθνους.
Πράγματι, όπως υποστηρίζουν και οι ειδικοί, το βιβλίο αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες κατακτήσεις του ανθρώπου.
Στη μεγάλη πορεία της ανθρωπότητας για την καταπολέμηση του σκότους και κατάκτηση του φωτός, για την κατάργηση της αμάθειας και επικράτηση της γνώσης, το καλό βιβλίο υπήρξε το τελειότερο μέσον και η μεγαλύτερη δύναμη. Υπήρξε ο μεγαλύτερος και πιστότερος σύμμαχος της επιστήμης και του πολιτισμού, της προόδου και της παιδείας.
Τους μεγάλους δρόμους και τις μεγάλες αλλαγές της ανθρωπότητας δεν τις έφεραν οι πόλεμοι και τα όπλα, αλλά οι ιδέες. Και αποφασιστικό όργανο διαδόσεως των ιδεών και σκέψεων υπήρξε πάντοτε το βιβλίο, ο γραπτός λόγος.
Μέσα στο βιβλίο, κατόρθωσε ο άνθρωπος να συμπυκνώσει και να διασώσει όλη τη σοφία των αιώνων και να την προσφέρει σε όλες τις γενιές του μέλλοντος.
Όσοι άνθρωποι και λαοί είναι φίλοι του βιβλίου και έχουν στενές σχέσεις και συνεργασία με το βιβλίο, όσοι είναι βιβλιόφιλοι και διαβάζουν περισσότερο, αυτοί σκέπτονται καλύτερα και αποφασίζουν ορθότερα, αυτοί είναι πιο προοδευμένοι και πιο πολιτισμένοι.
Γι’ αυτό και ιδρύουν πολλές βιβλιοθήκες, διευκολύνουν την εκτύπωση και διάδοση του καλού βιβλίου, καλλιεργούν την φιλομάθεια του ανθρώπου και συμβουλεύουν όλους, μικρούς και μεγάλους, άνδρες και γυναίκες να είναι πιστοί φίλοι και αχώριστοι σύντροφοι του βιβλίου.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς το βιβλίο δεν κατέχει τη θέση και την εκτίμηση που του ανήκει. Στην κλίμακα των απαιτήσεων και των αναγκών του λαού βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Ο Έλληνας θεωρεί το βιβλίο ως περιττό και ανώφελο. Θεωρεί τη μελέτη σπατάλη χρόνου.
Οι σχέσεις του είναι περιορισμένες και αδιάφορες. Δεν καταδέχεται να είναι «μαθητής» και φοβάται μη τυχόν «προδώσει» την αμάθειά του. Όλα τα ξέρει και όλα τα γνωρίζει.
Ελάχιστα σπίτια φροντίζουν να έχουν μια βιβλιοθήκη με ωραία και καλά βιβλία, για τα παιδιά και την οικογένεια. Ολόκληρη συλλογή ακριβών ποτών, σουβενίρ, παιχνίδια, βρίσκεις σε ειδικές βιτρίνες, αλλά δύσκολα διακρίνεις μερικά βιβλία σε κάποιο ράφι. Δεν υπάρχει συνείδηση της αξίας του, δεν γνωρίζει το ρόλο, τη δύναμή του.
Μερικοί μάλιστα, δείγμα αμάθειας κι αυτό, κατασκευάζουν μια φανταχτερή βιβλιοθήκη, τη φορτώνουν με θεαματικά βιβλία για λόγους επίδειξης και κουλτούρας, κι έτσι έχουν λύσει το πρόβλημά τους. Τα επίσημα στοιχεία μας πληροφορούν ότι ο Έλληνας δε διαβάζει, δε συμπαθεί το βιβλίο, δεν αγαπάει τη μελέτη. Μαζί με το απολυτήριο του όποιου σχολείου του, πήρε και το διαζύγιο του βιβλίου.
Όποιος, όμως, δεν διαβάζει… κλωτσάει! Και κυνηγάει τη μπάλα και τρέχει στα γήπεδα και στο… ΠΡΟ-ΠΟ. Έτσι, αντί βιβλιοθήκες, αντί μελέτη, μόρφωση, παιδεία, καλλιέργεια, πολιτισμό και αρετή, έχουμε αμάθεια, επιθετικότητα, βία, πάθος και εκτροπή. Δικαίως, λοιπόν, ο Διογένης «ερωτηθείς υπό τινος: τί η γη βαρύτερον βαστάζει,; Εφη: άνθρωπον απαίδευτον».
Όταν μιλάμε για βιβλίο, εννοούμε, φυσικά, το καλό βιβλίο. Όπως, όταν μιλάμε για τροφή, εννοούμε την κατάλληλη, θρεπτική και υγιεινή τροφή. Γιατί υπάρχουν βιβλία, τα οποία μολύνουν την ψυχή του ανθρώπου, δηλητηριάζουν τη σκέψη, διαστρέφουν τη συνείδηση, παραλύουν τη βούληση και, τελικά, καταστρέφουν τον όλο άνθρωπο.
Τα βιβλία αυτά αποτελούν τον μεγάλο και αφανή εχθρό του ανθρώπου, κάθε ηλικίας, φύλου και κοινωνικής τάξης.
Από τέτοια βιβλία, δυστυχώς, έχει πλημμυρίσει η αγορά. Αντί να οικοδομούν, κατεδαφίζουν. Αντί να φωτίζουν, συσκοτίζουν. Αντί να ελευθερώνουν, υποδουλώνουν τον άνθρωπο.
Τα βιβλία αυτά είναι ζωοτροφές και η θέση τους είναι όχι στα βιβλιοπωλεία και στις βιβλιοθήκες, αλλά στα είδη νομής. Γι’ αυτό η διαφήμιση του Υπουργείου είναι χρήσιμη και πάντα επίκαιρη.
Λοιπόν. Χαρίστε καλά βιβλία. Κάντε δώρα καλά βιβλία, όχι μόνο παιχνίδια, γλυκίσματα και λουλούδια. Χαρίστε καλά βιβλία, που συγκινούν, μορφώνουν και καλλιεργούν τον άνθρωπο.

Του ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά

22.09.2012 – Λαός: Αδέσμευτη Καθημερινή Εφημερίδα της Ημαθίας

Δεν υπάρχουν σχόλια: