Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Ζωγράφοι συνομιλούν στην Πινακοθήκη Βογιατζόγλου

Του ΓΙΑΝΝΗ Ε. ΣΤΑΜΟΥ

Διαφορετικές τάσεις και ρεύματα, πασίγνωστα ονόματα Ελλήνων ζωγράφων αλλά και μερικών λιγότερο γνωστών, που επηρέασαν στο σύνολό τους τη σύγχρονη ελληνική ζωγραφική.

Δημήτρης Μυταράς «Ερωτας» (1934)

Ζωγράφοι που διαμορφώθηκαν από τη λεγόμενη σχολή του Μονάχου (Σπυρίδων Βικάτος, Ουμβέρτος Αργυρός, Εκτωρ Δούκας, Γιώργος Μπουζιάνης) «συνομιλούν» με εκείνους που ανδρώθηκαν στο μετα-ιμπρεσιονισμό του παρισινού περιβάλλοντος (Μάριος Πράσινος), ή εξέλιξαν από εκεί ένα καθαρό προσωπικό ιδίωμα (Γιάννης Τσαρούχης, Κωνσταντίνος Παρθένης).

Γέννημα θρέμμα της Νέας Ιωνίας, ο αρχιτέκτονας Γιώργος Βογιατζόγλου συλλέγει τα τελευταία τριάντα χρόνια με γνώση και μεράκι σημαντικά έργα, κυρίως Ελλήνων δημιουργών. Εργα πολύτιμα και ακριβοθώρητα, που θα παρουσιαστούν στην «Πινακοθήκη Βογιατζόγλου» (Ελευθερίου Βενιζέλου 63-71, Νέα Ιωνία, τηλ.: 210 27 10 472) σε πέντε ενότητες.

Κωνσταντίνος Παρθένης (1878 - 1967) «Ακρόπολη»Με κριτήριο χρονολογικό και συγκεκριμένα το έτος γέννησης κάθε καλλιτέχνη εγκαινιάζεται απόψε στις 8 μ.μ. η πρώτη ενότητα έργων (1870-1935) της συλλογής, γεγονός που προδιαγράφει την ποικιλία της έκθεσης. Τα χρονολογικά όρια περιλαμβάνουν περίπου 140 χρόνια ιστορία της νεοελληνικής τέχνης με αρχαιότερο έργο την ποιητική ακουαρέλα του Αλέξη Μπαρκώφ, του Φινλανδού ζωγράφου που έζησε στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη και ολοκληρώνεται με τον Φασιανό, από τα βασικά κεφάλαια της Πινακοθήκης Βογιατζόγλου, συνεχιστή του ηθογραφικού κλίματος του Μεσοπολέμου, που θα αποτυπώσει τη μετάβαση του Ελληνα από τη γειτονιά στους σύγχρονους ρυθμούς, με το δικό του μοναδικό ιδίωμα.

Ακόμη όμως και μεταξύ συγχρόνων, όπως είναι ενδεικτικά ο Γιάννης Τσαρούχης (1910-1989) και ο Γιώργος Μαυροΐδης (1912-2003), οι διαφορές είναι μεγάλες, μια και εκφράστηκαν σε διαφορετικό ύφος. Ειδικότερα ο Μαυροΐδης, -που ξεχωρίζει, μαζί με τους Τσαρούχη, Φασιανό, Παρθένη και Πράσινο εξαιτίας και του αριθμού των έργων τους στην εν λόγω συλλογή- επέλεξε την παραμόρφωση στην απεικόνιση της ανθρώπινης φιγούρας, κάτι που στη συνέχεια εμπλούτισε ο Μυταράς -έργα του οποίου υπάρχουν επίσης στη συλλογή- με έντονα σχεδιαστικά μοτίβα και μαζί με τον Τέτση και τον Δημοσθένη Κοκκινίδη έδωσαν νέα διάσταση στην εξέλιξη της παραστατικής Τέχνης στην Ελλάδα.

Ο ίδιος ο συλλέκτης και αρχιτέκτονας Γιώργος Βογιατζόγλου σημειώνει για το αισθητικό και θεματικό νήμα της συλλογής του: «Κοιτώντας αναδρομικά βλέπω ότι έχω συγκεντρώσει κυρίως λάδια και σχέδια, θεωρώντας και τα δύο υλικά υψηλό μέσο έκφρασης. Είμαι οπαδός του τελάρου, με κεντρικό άξονα την ανθρώπινη μορφή, όπως οι περισσότεροι συλλέκτες νεοελληνικής Τέχνης. Η ανθρωποκεντρική ταυτότητα μ' ενδιαφέρει όχι μέσα από κάποιο σκεπτικό αισθητικής προσέγγισης, αλλά γιατί αγαπώ τη ζωή. Με ενδιαφέρει ο άνθρωπος και η φιγούρα του».

Η Ελένη Κυπραίου, αντίστοιχα, σημειώνει: «Δεν ακολουθήθηκε υφολογική ή μορφολογική κατάταξη που διαμόρφωσαν οι γενιές ή τα κινήματα, γιατί τα έργα της συλλογής γενεαλογικά κατανέμονται άνισα και άλλοτε με πρώιμα άλλοτε με όψιμα έργα».

i info

Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, το πρώτος μέρος της οποίας ολοκληρώνεται στις 25 Ιανουαρίου, θα φιλοξενηθούν παράλληλα και μια σειρά από ενδιαφέρουσες πολιτιστικές εκδηλώσεις με καλλιτέχνες όπως: Μάνια Παπαδημητρίου, Κάτια Γέρου, Σταμάτης Κραουνάκης κ.ά. Ωράριο λειτουργίας: Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή 11.00 - 19.00, Σάββατο 11.00 - 16.00.

Πηγή: Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013

Δεν υπάρχουν σχόλια: